غديريه

مستِ مستم از مِیِ خُمِّ غدیربر لبم زمزمه ى نعمَ الأميردلxad به دریا میxad زنم ؛ با ذکرِهو ...می خورَم با یک نَفَس مِی تا گلورقصِ مستی میxad کُنَم بیxad واهمه ...چون شده حیدر ، امامِ فاطمهدر دلم سیمایِ دلبر میxad کِشَمتا فَراسویِ جُنون پَر میxad کِشَممیxad زَنَم نعره به آوایِ جَـلی :مَنصَبَت بادا مبارک ، یاعلی مست و درویش و قَلَندَر پیشهxad اَمافتخارم بَس که حیــدر پیشهxad اَمباده xadنـــوشِ بادۀ آگــاهیxad اَمتا نفس دارم ، علیxad اللّــهیxad اَمسجده بر محرابِ ابرو می کُنَمسویِ درگاهِ علی ، رو می کُنَمهمچو مجنون قصدِ لیلا می کُنَمچون گـــدا او را تمنّا می کُنَمبا زبانِ عاشقی ، میxad خوانَمَشبا همهْ نالایقی ، میxad خوانَمَشگویَم ای معنــایِ مِفتاحُxad الفَرَجیاعلی ای صاحِبِ شمشیرِ کَجیاعلی ای سوز و سازِ فاطمهای عبایَت جانمـــازِ فاطمهای سر زُلفِ تو صَد حَبلُxad المَتینقبـلۀ قبـله ، خـداونـدِ زَمیـنرمزِ دین و همۀ ایمان توییشَک ندارم ، همۀ قرآن توییشاهکارِ خالقِ دُنیا توییجانشینِ خَتمُxad الانبیاء توییجانِ زهرا ؛ فارغ از هستَم نَمابر درِ میخــانه پابَستَــم نَمـا حضرتِ خورشید ، ای ابرِ بهاربر کویرِ قلبِ من قَدری بِباردر غدیرَت ، نینوایی کُن مرا( اربعين ، كرببلايى كُن مرا )كُن عنايتى كه بيمارَت شومساكنِ كوىِ علمدارَت شومخرجِ اشك و شور و شينم را بِدهاذنِ روضه ى حسينم را بِده + نوشته شده در  سه شنبه سیزدهم تیر ۱۴۰۲ساعت 19:58&nbsp توسط سعید تاجیک  |